PROGRAMMA NOLLIE DOLLIE 2017: donderdag 25 mei 2017


TIME TABLE

timetableNDF.jpg

hoofdpodium


Temple Renegade

Logo_TR_03_blanc-2.png

Temple Renegade is een heavy rock band uit Den Haag. De band is muzikaal niet zo makkelijk te omschrijven, maar als we de beinvloedende genres van de band noemen, zoals: Rock, Metal, Stoner, Progressive en andere genres dan heeft u een idee in welke hoek u het moet zoeken. De muziek is ruig, hard, melodieus en er zit toch wat voor iedereen tussen.  

De band begon in 2014 met hun demo “Lincoln is dead” en heeft sindsdien een verbeterde line-up, een rijk gevuld tourschema door heel Nederland (in het verleden met opening slots voor Kin-Cobra en Kamchatka), op festivals gestaan en ze hebben zonet hun uit 5 nummers bestaande debut EP “Blacked Out Ocean” uitgebracht: White Rabbit, Cheap Cigar, Last Man Standing, Swandive en Faceless.

Ook in 2017 gaat de band weer aan de slag en is inmiddels onderweg naar nieuwe concerten en op zoek naar representatie en festivals. 

Temple Renegade is:

Sven Mundorf - Vocals, Gitaar

Jerome Huss - Gitaar

Angel Lopez - Bass

Sander van Elferen - Drums

tr1-2.jpg

destructive penguins

dpcover-1.jpg

Destructive Penguins hebben de afgelopen vier jaar een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Dankzij een eigen, krachtige en herkenbare sound heeft de Leidse band inmiddels ruim 130 shows gespeeld op podia door heel Nederland. Vorige zomer bracht hun live reputatie ze al op grotere festivals zoals Parkpop en Werfpop en ook het buitenland moest er met een kust-tour langs de Franse westkust aan geloven. Met een explosieve muziekcocktail van pop, hiphop en reggae willen Destructive

Penguins niet alleen grenzen doorbreken maar vooral ook mensen verbinden. Op het podium schromen ze er bovendien niet voor om daar een energiek feest van te maken. De band, die altijd speelt alsof hun leven ervan afhangt, blijft strak en gedisciplineerd en verrast meer dan eens met jazz-achtige intermezzo's. Terwijl frontman en rapper/zanger Gijs

Berger zijn teksten met hart en ziel het publiek in slingert staat de blazers-sectie garant voor een heerlijke dosis zomerzon. Dansen, springen en zweten; het hoort er allemaal bij. De Penguins laten niemand aan het feest ontsnappen. De energie, liefde en het plezier spatten er elke show vanaf."

DestructivePenguins2.jpg

valice

logovalice.jpg

Valice is het mooie meisje dat je niet durft te benaderen maar je weet niet zo goed waarom. Ze is vriendelijk en uitnodigend maar je voelt dat ze een duistere kant verbergt. Ze luistert naar The Pierces, Hooverphonic en U2. Ze schrijft zelf liedjes die je laten dansen en meezingen, maar tegelijkertijd ook de donkere kanten van het bestaan bezingen.

Valice is jong maar ervaren: begonnen als een gelegenheidsproject rondom de singer/songwriters Willeke Brittijn en Tess van Hout is Valice uitgegroeid tot een volwaardige band voor de grotere podia. De afgelopen maanden heeft de band in stilte gewerkt aan festivalwaardig repertoire en stiekem alvast een paar try outs gespeeld. Binnenkort duikt de band de studio in voor haar eerste EP.

valice2.jpg

the silverfaces

TSF-EPIIArtwork.jpg

Eind 2016 brengt de wederopstanding van The Silverfaces. Ja die bestaan nog. Zoals Paul McCartney antwoordde op de geruchten dat hij zou zijn overleden, ‘’de berichten over mijn dood zijn zwaar overdreven”. Wel is waar dat The Silverfaces bijna een jaar uit de
running zijn geweest. Zonde, want na een vliegende start leek de band voorbestemd voor een bestaan van roem en glorie.
Welke andere band kan in zijn eerste jaar van bestaan bogen op wapenfeiten als het winnen van de Amsterdamse Popprijs, een uitnodiging van DWDD en shows op Noorderslag, Paaspop en Lowlands? Maar soms lopen de dingen nou eenmaal anders dan gewenst. Wat is er gebeurd? Veel en weinig. Personeelswisseling, liefde, kinken in de kabels, obstakels op de weg. Ondanks de tegenwind heeft de band er nooit aan gedacht om de instrumenten aan de wilgen te hangen. Integendeel. Het momentum mag dan enigszins vervlogen zijn, de band bulkt nog steeds van talent en de wil om gehoord te worden, is alleen maar toegenomen. 'What doesn't kill you, makes you stronger'.
Ondanks alles hebben The Silverfaces toch kans gezien een EP op te nemen. Dat deden ze in Italië, wat achteraf niet zo'n handige keus was, want ver weg en zo. Ook bleek het niet eenvoudig om The Silverfaces, bühnebeesten bij uitstek in het studioharnas te krijgen. Maar hard werk en doorzettingsvermogen hebben geresulteerd in een prima EP. De opnamen zijn iets poppier geworden dan de liveshows, maar laten de zelfde band horen,
waarvoor twee jaar geleden alle deuren wijd opengingen.

De frontlinie van The Silverfaces bestaat uit Martin Scheppink (toetsen/backings) en Jesse Koch (zang/gitaren). De verdediging wordt gevormd door Javier Den Leeuw (bas) en Nienke Overmars (drums). Vanwege de prominente rol van gitaar en keyboards en de bluesbasis van hun muziek worden The Silverfaces wel vergeleken met DeWolff en Birth of Joy. The Silverfaces zijn echter minder recht in de leer en biedt een breder palet aan smaken en emoties. De band heeft met Martin en Jesse twee solisten, die elkaar versterken, aanvullen en opzwepen. Javier en Nienke zijn rockers in de branding.
In recensies wordt wel de term on-Hollands goed opgevoerd als hoogst mogelijke lof. The Silverfaces schamen zich niet voor hun polderachtergrond. Al liggen vergelijkingen met Led Zeppelin, The Doors en Deep Purple voor de hand en is ook Jack White een hoorbare bron van inspiratie, in de songs kan de goede verstaander ook sporen herkennen van smaakmakende landgenoten als Fatal Flowers en Golden Earring. Hun traditie van hard rockende bands met toegankelijke songs is bij The Silverfaces in goede handen. Kortom: The Silverfaces zijn terug van nooit echt weggeweest, dit keer om te blijven.

 

TSFI-HermancevanDIjk.jpg

the black marble selection

In aanloop naar de release van hun 2e album (V2 Records) speelt  The Black Marble Selection in

december en januari enkele shows in Vlissingen, Breda en Eindhoven.

De band speelt songs van hun nieuwe album dat geproduceerd is door Dave von Raven (The Kik) en Marcel Fakkers (The Madd). 

Het is hard gegaan in de korte historie van de band. Vanaf de release van hun EP (2014, eigen beheer) en hun knallende performance bij DWDD speelde de band in 2014 en 2015 talloze shows in clubs, platenwinkels en op veel festivals. Ook gingen ze op toer met  The Kik en ook speelden ze in cafés tijdens de Popronde 2015.  Het eerste album ‘Under Her Spell’ (2015) was succesvol en leverde o.a. een 2e optreden op bij DWDD. 

Na het plotseling vertrek van hun zanger dook de band begin 2016 meteen de studio in en nam 11 nieuwe nummers op. Het vertrek  leverde  nieuwe energie en creativiteit op. De nieuwe songs zijn sixties georiënteerd en verrassend. De band gebruikt meer instrumenten dan voorheen.  De zang van gitarist Erik Bus past perfect  in de nieuwe stijl.  

Platenmaatschappij V2 Records is enthousiast en bood de band meteen een internationaal contract aan. De eerste singels verschijnen de komende maanden en het album in februari 2017.

De verwachtingen zijn hooggespannen. 

Vanaf eind februari 2017 toert de band met hun nieuwe plaat door Nederland en België.

 

De band

Erik Bus – zang, gitaar

Tom van Berkel – drums, backing vocals

Jimmy de Kok – gitaar, orgel, backing vocals

Malenzie Mac-Donald – basgitaar

Thijs Bus – mondharmonica, keyboard, theremin, blokfluit, backing vocals

TheBlackMarbleSelection-persfoto1.jpg

rage against the system

Vier jonge muzikanten, één podium, één liefde: Rage Against the Machine! Samengekomen in de krochten van Dynamo Eindhoven hebben de jonge heren van RATS elkaar gevonden in muzikantschap en speelenergie.  

De beste tracks die de band te bieden heeft zo nauwkeurig en krachtig mogelijk uitgevoerd, dat allemaal met een destructieve live performance.  

Een authentieke Rage-ervaring op elk podium!

rats3.png

podium het fluisterbos


isabelle amé

isabellaam.jpg

Singer-songwriter Isabelle Amé maakt positieve liedjes met een country feel. Figuurlijk omhult in een regenjas die binnenstebuiten een zomerjas is, bezingt ze het dagelijkse leven van allerlei kanten. Geen geluk zonder pijn, geen liefde zonder tranen. Daarnaast vertaald ze Engelstalige nummers naar het Nederlands en raakte een gevoelige snaar bij velen met haar vertaling van “Fix You” van Coldplay.

Geïnspireerd door onze groten: Herman van Veen en Boudewijn de Groot, blijven haar liederen niet ongehoord; zo verzorgde ze het voorprogramma van Guus Meeuwis’ “Groots Met Een Zachte G” in het Philips Stadion en reisde daarna met hem het hele land door als zijn vaste voorprogramma.

Met nummers als “Mag Ik Huilen” en het koppige “Laat Me Maar” laat ze horen dat geluk af en toe dissonant maar vooral warm kan klinken.


Rare ink

rareink1.jpg

Rare Ink is een 3 mans formatie uit de regio Hilvarenbeek.

3 mannen: 1 gitaar,  1 drumstel , 1 bas  en 'n rauwe stem……..

Onze basis ligt bij de rhythm and blues muziek van weleer. Denk aan Tom Waits,  Johnny Cash, Jimmy Hendrikx .

Van daaruit maken we van bestaande nummers onze eigen versie. Maar ook moderne muziek van U2, Jammie 'n Commons , Gary Clark JR en The Black Keys.  Stevige bleus rock wordt afgewisseld met ook wat rustigere nummers.  

Ook spelen we eigen nummers die door Dirk en Jurgen zelf geschreven zijn. 

Verwacht geen perfecte coverband, maar rauwe Rhythm and  Blues met een geweldige rauwe stem en af en toe 'n tikkeltje Soul.


marvin dee band

MDBPhoto1.jpg

Deze Rotterdamse akoestische pop-rock band combineert frontman Marvin’s conservatorium achtergrond in muziek-theater met een rauw randje. Het meest kenmerkend voor hun sound blijft Marvin's stemgeluid en bereik, in combinatie met hun geweldige vijfstemmige zang arrangementen. De band brengt gelaagdheid en bouwt hun zogenaamde “muur van geluid” niet op met technologische snufjes, maar met het puurste, meest menselijke instrument dat er is: de stem. Ze houden niet vast aan regeltjes en volgen geen hypes, maar kleuren hun composities in volgens hun eigen gedeelde visie: pop-rock muziek, toegankelijk voor iedereen, maar met een complexiteit die spreekt tot de verbeelding. En, omdat de stem centraal staat, blijven de arrangementen ook bij een akoestisch optreden volledig overeind.